سلام خدمت همه ی همراهان همیشگی به زودی این وبلاگ به این آدرس منتقل می شود.

http://aleshtar0663.blogfa.com/

برای ورود روی آدرس کلیک کنید.

گویش وران و زبان شناسانی که بر روی زبان های باستانی کار می کنند، می توانند، زبان لکی را مورد مداقه قرار دهند. یکی از راه هایی که این گویش وران را می تواند بر روی زبان لکی به فرجام برساند، گفت و گو با پیران کهنسال قوم لک است. با شنیدن واژه های اصیل و کهن لکی، می توان به نتیجه رسید. بی هیچ تردیدی این عهده فقط از آنان بر می آید. در کنار اینان شاعران و نویسندگان با سرودن و نوشتن می توانند، خدمتی بزرگ به احیاء زبان لک کنند، تا این زبان دچار زوال و نیستی نگردد. 

نه هر که سر بتراشد قلندری داند    نه هر که آینه سازد سکندری داند

حافظ                                                                                                                                                                                                                           علی  رزم آرا در کتاب (جغرافیای نظامی1) خود می نویسد: زبان لکی از زبان های فارسی قدیم ایران می باشد، که به علت کوهستانی بودن جایگاه آن مردم، از نفوذ واژه های بیگانه محفوظ مانده است. حمید ایزدپناه می گوید: زبان لکی، زبان شعر، بیان حال، عشق، اعتقاد و حماسه می باشد.  علی محمد ساکی نیز می گوید: زبان های لرستان (لکی و لری) خیلی کم واژه ی بیگانگان را می پذیرند، اگر هم قبول کنند تغییراتی در آن به وجود می آورند یا نمونه جدید می سازند که برای زبان صاحب واژه مفهومی ندارد. (كه اين حقير آن را مؤلَك ناميده ام، مانند مفروس و معرب).

راویلسون اقرار می کند: راز دستیابی به کتیبه های ایران (بیستون) استفاده از واژه های محلی می باشد، که همانا مسلماً چیزی جز زبان لکی نیست.

از سایتhttp://www.farhang-lak.blogfa.com/

ایرانگردی به نام ریچ می گوید: لک طایفه ای قدیمی و بازمانده واقعی از نژاد آرین می باشد.

به همه ی دوست های گلم سلام می کنم بالاخره به هدف خودم رسیدم  ودر مسابقه ی وبلاگ نویسی اول شدم واین موفقیتم را مدیون شما هستم از دوستای عزیزم فاطمه امیری  مریم صادقی  زهرا نادری  اسما فولادوند و........تشکر میکنم.

اشک شوق

خیلی ممنون

دست وجیغ وهورا

عکاس  نادر اکبر پور

ازسایت لرسو

قسم و عشق و صد شاخه ناوات زَرین

مه اِ عشقم وفا دارم ، منم فرهاد تونی شیرین

مه اَژ دویریت دله هولم امید قلب و بالاکم

چوی بایه قوش بی لونه مه هر قوا قوهَ مَکم

اَرا کِزی کوله گیونم، اَرا چوی طویلی چَمیاینه

مَری چپه گل نرگس اِ نومه گیونم دَمیاینه

شریقه تیر چَملت هونه تَش اِ گیونم ناتی

مَری آگره بی دوی بی، اِ نوم گیونم جواو داتی

رفیــق شوئل تارم ، امید قلب بیمارم

وَه گوشه چَم اشاره که ،تو پا بن مه چَمَه مارم

شعر از مسلم سبحانی

 تک

عکس از کیوان جوانمرد

عکس از حمید رضا حسین پور,اسد محبی

قوم لر یکی  از اقوام اصیل  ایرانی است که علاوه بر ایران  در عراق،ترکیه ،سوریه و عمان هم زندگی می کنند.در ایران   محل سکونت لرها به استان لرستان محدود نمی شود آنها در 16 استان سکونت دارند. استانهای لرستان و کهکیلویه و بویر احمد کاملآ لر نشین هستند، در استانهای ایلام و چهار محال و بختیاری اکثریت با لرها است و علاوه بر این چهار استان مردمان لر زبان در استانهای خوزستان(شمال،نواحی مرکزی و شرق استان)  ،همدان(ملایر، تویسرکان، نهاوند)، فارس(ممسنی، رستم ،سپیدان، کازرون، گله دار مهر،مرودشت و شیراز) ،بوشهر(دیلم ،گناوه ودشتستان )، اصفهان(فریدونشهر، نجف آباد، اصفهان و گلپایگان)، کرمانشاه(هرسین ،صحنه و کنگاور)، گیلان(لوشان)، مرکزی(شازند و خمین)،قزوین،خراسان،کرمان و تهران(ورامین) زندگی می کنند.  گویشوران لر به گویشهای لکی، فئیلی ،ثلاثی، بختیاری، ممسنی، کهکیلویه و بویر احمدی سخن می گویند.محل سکونت زیر نظامهای قوم لر عبارتند از :

1.لک:الشتر،نورآباد،کوهدشت،هرسین ،صحنه،قسمتهایی از ایلام ، قسمتهایی از کرمانشاه ، قسمتهایی از خرم آباد، قسمتهایی از بروجرد، قسمتهایی ازنهاوند، قسمتهایی ازتویسرکان.

 2. فئیلی : خرم آباد،درود،چگنی،اندیمشک،پلدختر،دره شهر،دهلران، آبدانان،ایلام، لوشان، وقسمتهایی ازشوش و قزوین.

3. ثلاثی: بروجرد ،ملایر،نهاوند،تویسرکان ،کنگاور  و شازند اراک.

4. بختیاری:استان چهار محال بختیاری،قسمت اعظم خوزستان،الیگودرز، ازنا  و قسمتهایی از اصفهان.

5. ممسنی: نورآباد  ممسنی، شهرستان رستم ، قسمتهایی ازکازرون،مهر و سپیدان و نیز قسمتهایی از استان بوشهر.

ازپایگاه فرهنگی لرویر